دنيا دار واقعى نيست ، مقدمه و مرحله است نهجالبلاغه ، جلد 1 ، صفحه 134 : فاتقوا الله عبادا لله و بادروا اجالكم باعمالكم و ابتاعوا ما يبقى لكم بما يزول عنكم و ترحلوا فقد جدبكم و استعدوا للموت فقد اظلكم و كونوا قوماً صيح بهم فانتبهوا و علموا ان الدنيا ليست لهم بدار فاستبدلوا . . . ترك دنيا يا كمال مطلوب داشتن - مسأله ارزشها در مقابل منافع مردم از نظر اينكه در زندگى براى خود هدف مشخص و معينى داشته باشند كه محور اصلى فعاليتهاى آنها به شمار رود ، بر دو قسماند : بعضى صاحب هدف و بعضى بىهدف . مردم بىهدف كه فعاليتهايشان در اطراف آن متمركز باشد به جايى نمىرسند هرچند داراى عاليترين استعدادها باشند . مردم با هدف نيز بر دو قسماند : بعضى هدفشان از حدود تنآسانى و اينكه بالاخره در همه شرايط بايد از آسايش و لذت بيشترى برخوردار شد و با همه شرايط مختلف معنوى بايد خود را سازگار كرد ، تجاوز نمىكند . اگر مصلحت بدانند سينه مىزنند و اگر اوضاع برگشت عربده مىكشند . بعضى ديگر هدف معنوى و روحى دارند ، به خاطر هدف روحى تن را به رنج و زحمت مىاندازند . و اذا كانت النفوس كبارا تعبت فى مرادها الاجسام اين گونه مردم بر دو قسماند : يا هدف موهوم دارند و يا هدف معقول و مثبت هدفهاى وهمى از قبيل آب و خاك ، نژاد ، مسلك ساختگى خود يا مثل خود ، يا هدف معقول و واقعى . آن كه مىگويد : چو ايران نباشد تن من مباد ، براى وطن خود ارزش قائل است . براى جان و مال و فرزند و همه چيز خود آنگاه